صفى الدين محمد طارمى

316

انيس العارفين ( تحرير منازل السائرين ) ( فارسى )

و « عافيت مىدهد او را از سمت لائمه . » « سمت » علامت است و « لائمه » لوم است ؛ يعنى عافيت مىدهد عبد مراد را در معصيت كه از علامت ملامت است ، و نگه مىدارد از آن علامت . « و مالك مىگرداند او را عواقب لغزشها و خطاها » ؛ يعنى وقتى كه صادر شود از عبد مراد لغزشى و خطايى ، مىباشد عاقبت لغزش او حصول كمال و زيادتى خير و سعادت از براى او ؛ چرا كه خداى تعالى گردانيده است از براى او در هر فضايى خير او را ؛ پس مىگردد لغزش و خطاى او سبب توبهء نصوح كه متجدّد مىشود از براى او از قرب « 1 » و كمال اضعاف آنچه بود از براى او قبل از اين لغزش و خطا . و اين از براى آن است كه ظهور كمالات الهيه بر عبد به فانى شدن صفات نفس اوست و رفع حجاب انانيت اوست . پس بتحقيق كه مىباشد بعض كمالات و سعادات مقدّره از براى او ممنوع از ظهور و خروج به فعل از قوّت به صفات نفس او - مثل عجب و رؤيت تزيّن نفس به عصمت و كمالش - پس چون‌كه مبتلا گردانيد او را خداى تعالى به لغزشى ، پشيمان مىشود بر آن لغزش و منكسر مىشود نفس او ؛ پس توبه مىكند و استغفار مىنمايد از پروردگار خود و انابت مىكند تا آنكه محو شود صفات نفس او كه مانع است ، و مرتفع شود حجب ، و ظاهر شود اين كمالات بر او ؛ و اين از عنايت خداى تعالى است به او و تمليك او عواقب هفوات را ، چنان است كه كرد به سليمان عليه السّلام : ( وقتى كه عرض كرده شده بر او در آخر روز اسبان نيكو را . ) « 2 » پس مشغول شد به تفرّج او و نظر كردن به او از نمازى كه مىكرد او را وقت عصر تا آنكه غروب كرد آفتاب ؛ فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ « 3 » عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ رُدُّوها عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ « 4 » .

--> ( 1 ) . ك : خير . ( 2 ) . ترجمهء آيهء 31 سورهء ص : إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِناتُ الْجِيادُ . ( 3 ) . ك : + أي الخيل . ( 4 ) . ص / 33 - 32 .